لینا آریا - 28 دیماه 1387 خورشیدی
عذرا جعفری شهردار دایکندی
نخستین شهردارزن درافغانستان
بیژنپور
تاریخ مشاهیرزن درسرزمین ما نام بانوی دیگری را به به فهرست خویش آورد. افغانستان در شمار کشورهای جهان سومی ازبد ترین آنان درحوزه ی ناانکشاف یافتگی اقتصادی – اجتماعی قرارمیگیرد. این جامعه ی چندقومی و متکثرتباری، گاهی نسبتهای خویشرا با انگیزه ها و اندیشه های جهانشمول به نمایش نهاده است. یک مساله بسیار توجه برانگیز است، اگرتوجه کرده باشیم ازمیان ازبکها ( ترک تباران )، تاجیکها( فارسی زبانها )، پشتونها و بلوچها؛ تنها هزاره ها توانستند تحول اجتماعی رادر جامعه نشان دهند. حال به همان انگیزه ها و اندیشه ها ی مورد نظر در دوسه مورد، اشاره می کنم:
1- پیروی از مذهب متکی به اجماع و اجتهاد پذیر تشیع.
2- حفظ و حراست از سنت و ارزشهای تاریخی و تباری خود.
3- پرهیز از تگدی وحقارتهای برخاسته از نابسامانی اجتماعی سیاست دولتهای ناکارآمد و مستبد قومی در کشور. ( هیچ هزاره یی دست به گدایی دراز نمی کند!).
4- پذیرفتن تحولات اجتماعی نه بگونه سمبولیک وتقلیدی، بلکه با اعتقاد وباور.
5- زحمت آزمودگی و تمرین مروت و طاقت در تحمل دشواریهای ناشی از تعصب و استبداد نظامهای طایفه ای در کشور.
همانگونه که دیدیم، نخستین استاندار زن در افغانستان ( خانم سرابی والی ولایت بامیان ) واولین شهردارزن درکشور( بانو عذرا جعفری شهردارشهر نیلی مرکز استان دایکندی ) هردو هزاره هستند. آرزومندیم نخستین شهریارراستین این سرزمین نیز اززنان نام آور هزاره باشد. خوبست که زنان ظاهرا داعیه دارتاجیک، پشتون، ترکتبار و هر قومیت دیگر؛ از زنان هزاره وجامعه ی زن تشیع تجربه اندوز شوند. از شما دعوت میکنم این گزارش خبری کوتاه رادیو " زمانه " را دراین مورد بخوانید:
اولین شهردارزن درافغانستان
زنان هزاره در تلاش یافتن جایگاهشان در اجتماع و در رقابت با مردان بعد از گرفتن سمت والی، توانستند به عنوان شهردار نیز ظاهر شوند. برای اولین بار در تاریخ افغانستان، در یکی از استانهای افغانستان، زنی به عنوان شهردار تعیین شد.
حضور زنان هزاره در سمتهای دولتی خود نشانگر پیشرفت زنان هزاره نسبت به زنان دیگر اقوام، در افغانستان است. گرچه در قانون اساسی افغانستان آمده است که شهردارها باید از سوی مردم انتخاب شوند، اما تا کنون شهردارها انتصاب میشوند و اولین استاندار زن نیز از میان زنان هزاره در استان دایکندی انتصاب و ایفای وظیفه میکند. خانم جعفری در مورد اینکه آیا یک زن میتواند شهردار موفقی باشد گفت: با توجه به جامعه مردسالار افغانستان، امکان به وجود آمدن مشکلات برای وی، وجود دارد.
شاروالی (شهرداری) یکی از مشاغلی است که هم زن و هم مرد میتواند در این عرصه فعالیت کند و هیچ ممانعت قانونی وجود ندارد اما با توجه به جامعه مردسالاری که در افغانستان وجود دارد تعداد موانعی امکان دارد به وجود بیاید.» وی ادامه میدهد: «منتهی با توجه به ملاقاتهایی که من با مردم داشتم و صحبتهایی را که من از مردم دایکندی میشنوم، راضی هستند و امیدوار هستند که با آمدن یک شاروال زن در دایکندی سیمای شهر دایکندی واقعاً تغییر بکند و مردم آمادگی این را دارند که با شاروالی که زن هست و اولین شاروال زن در افغانستان است نهایت همکاری را بکنند. حال اینکه شاروالی چقدر میتواند از این پشتوانه استفاده کند در بعدها ما میتوانیم این را شاهد باشیم.
خانم جعفری افزود: شهرداری این استان، امکاناتی ندارد و او سعی دارد تا توجه موسسات کمک کننده را برای بازسازی این شهر جلب نماید. استان دایکندی یکی از استانهای تازه تأسیس است که در سال ۲۰۰۴ به عنوان استان اعلام شد و پروژههای بازسازی در آنجا بسیار کمتر از دیگر استانهای افغانستان عملی شده است. شهردار دایکندی گفت: شهرداری دایکندی در فعالیت سه سال گذشته خود عملکرد مثبتی نداشته و در چهره شهر نیلی تغییری نیامده است و او مشکلات زیادی را در پیش رو خواهد داشت.
با توجه به اینکه شاروالی (شهرداری) تقریباً در شهر نیلی حدود سه سال است که فعال بوده، متأسفانه با وجود کارکرد سه سالهای که داشته هیچ عملکرد مثبتی من در شهر نیلی نمیبینم و خود شاروالی در شهر نیلی هنوز از بنیاد مشکلات زیادی دارد.» ایشان ادامه میدهد: «حتی تشکیل آن درست نیست، عواید و مصارف آن مشخص نیست. به همین دلیل من فکر میکنم مشکلات بسیار زیادی را پیش رو دارم و مشکلاتی هست که بسیار عمیق و اساسی است و من باید این مشکلات را با کمک مردم و با درایت همکارانی که در اطراف من هستند حل کنم به هر حال نیاز به کار زیاد و شبانه روزی دارد حتماً.» خانم جعفری یکی از اعضای لویه جرگه (مجلس بزرگ) اضطراری در سال ۲۰۰۲ بود و پیش از این نیز در بخشهای اجتماعی فعالیت داشته است.