خوش بکامت سخن اینگونه خوش است

سپاسنامه:

دروازنخستین دیارکهن پایه "آریان ایر" و یازیستگاه مردمیست که فرهنگ جمشیدی را از روزگاران دیرین تا امروز باعمر سنگ پیوند زده است. کوهستانها ی پامیرزمین و فرارودان یا همان ده دره ( دهرود! ) که زادگاه خانواده ی زبانهای ایرانی (پارسی کهن، میانه و نو، زبان اوستایی، پهلوی،تخاری – بدخشانی و بازماندگان آن... است)، درگیتا شناسی یکی از سرچشمه های بدرآیند تاریخ انسانی است.

پیرامونه ی رود آمورا بدرگاه نخستین گروه پادشاهان می پندارند، گزنفون گاه نگار یونانستان برای سرداران خویش میاموزدکه:" دانش شاهی و پادشاهی و همینگونه شاهنشاهی درشرق ایران بوده است، برای کسب این دانش دانشمندان آن سرزمین را باید شناخت".

مراداینجاگاه شناسی نیست، هدف این است که بدانیم درواز بدان بزرگی گذشته و این نام پرآوازه جه بوده است و در فرمان که بوده است. با اکتفا به همین بیان برمیگردیم تابه هدف دیگری اشارت داشته باشیم، ان هدف دگرشدهایی است که درواز ولو دیر اما بدان نایل گشته است.

ان دگرشدها پیامدکار شخصت بانوی آگاهی است که ناآرام دستیابی به اهداف نیک و بلندی میباشد. او همدیار و همزادگاه نخستین پیامبرآریایی همان زردهشت ( پیردراگی - دراجی ) است. بزرگان دیگری هم ازان بدرآمدگاه بودند که باید برای شناخت ایشان سربهر دری بریم ...!

دروازکه ازآن گوشه ها وپاره های بریده در دوسوی رود آمو مانده است، همیشه پادشاهان پراندیشه و تیزهوش داشته است، پادشاهانی که فرزندان ایرج پایه گذار ایرانزمین بوده اند، آنانیکه فرزندانشان تمدن یافرهنگ بلهک ( بلخ ) رابوجود آوردند.

بهرروی سخن کوتاه میکنیم و به درواز برمیگردیم. درواز جنوبی که با آغاز امارت عبدالرحمن افغان دوبخش ساخته شد و پادشاهان آن به بهانه ی صدارت دولت افغانیه از درواز به کابل برده شدند. این کوچ و گذر آشیان و نشان درواز شاهان را پایان داد.

خوشبختانه بار دیگر آوازه دار و برخواستگاه بزرگانی میشود که مایه ی امیدواری فراوان است. سخن از خانم فوزیه کوفی بانوی آگاه و آزاده یی استکه برای رونق دوباره ی آن سامان بپا شده است. از ایسان آوازههای نیک وسزاوار میشنویم، درجایگاه نماینده مردم بدخشان کارهای مهمی روی دست گرفته اند و بنابرین آخرین دست آمد کار ایشانرا دراین گزارش کوتاه چنین میخوانیم:
" تاسیس دارلمعلیمن درولسوالی نسی ولایت بدخشان !  به اثرتلاش های بزرگان محل وهمکاری خستگی ناپذیرخانم فوزیه کوفی و وزیر معارف یک باب انستیوت تربیه معلم درولسوالی نسی ولایت بدخشان تاسیس گردید.این دارلمعلیمن دارای 30 صنف درسی دربخش های علوم ساینس ،ریاضیات وعلوم اجتماعی است.تعداد استادان این انستیوت 21  استاد بوده و مجموع پرسونل آن  بیشتراز30 نفرمیباشد ، استاد بهلول از ولسوالی مایمی ولایت بدخشان به حیث رئیس  تعین شده واستادان آن از ولایات مختلف تعین شده اند. باایجاد این انستیوت نه تنها جوانان ولایت بدخشان بلکه حتی ولایات دیگر همجوارولایت بدخشان نیز دسترسی به تحصیلات عالی پیدا خواهند کرد.گفتنی است که این دارلمعلیمن درحال حاضر درحویلی های شخصی به کار خود آغاز نموده اماتوقع برده میشود که سال آینده کار اعمار تعمیراین نهاد آغازشود، زمین برای اعمار این نهادازطرف مردم محل دراختیاروزارت  معارف گذاشته می شود .این انستیوت همزمان ظرفیت جذب 400 دانشجورا در رشته های مختلف داردبا تاسیس این انستیوت مشکل عمدۀجوانان دختر وپسر ازناحیه دسترسی به تحصیلات عالی ونیمه عالی مرفوع می گردد.هر چند درظرف دوسال گذشته به همت وتلاش خانم کوفی محل امتحان کانکور مشخص درولسوالی های درواز ایجاد شده بودکه بیشتراز 500 تن   دانشجویان وارد دانشگاه های مختلف درکابل وولایات شدند.اما با ایجاد این نهاد دسترس سهل ترشده که باعث رشد فرهنگی و جوانان ولایت بدخشان خواهدشد. قابل یاد آوریست که سال پارولایت بدخشان بافرستادن حدود بیشتراز 2000جوان بادانشگاه های مختلف افغانستان بلند ترین رقم دانشجورا دارد".  
بدینگونه اگر گفته شودکه، برپاداران این آرزو شایسته ترین سنجش فرهنگی را داشته اند، درست و بجا خواهدبود. این نیز دانستنی است که، بیگمان میتوان گفت، تا ده سال دیگر درواز دانشگاه آزاد با توان دانشجو پزیری بزرگ را خواهدداشت. همینگونه گمان دیگری هم هست که، ساختارنظام سیاسی هرچه باشد؛ بدخشان رهبری خویشرا بگونه ی انتخابی خودش خواهد ساخت.

درواز که درآن آموزشکده ی آموزگاری پایه گذاری شده است، سرچسمه ی امیدی میشود که همه درس آموختگان درواز- بدخشان بگونه یی با آن همکاری و همیاری کنند.

با سپاسگزاری از تارنما ( سایت وزین کوفی) که درهفته ی گذشته گزارش کوتاهی دراین باراه پیشکش خوانندگان نمود. برتافته ازآن خبر، آغازکار و مژدگانی ساختن این دانشسرا تاچند ماه دیگر نیز داده شده است.

آبادی