|
از : جبرا ن خلیل جبران: 23 جوزا 1388
مادر
ما درزیباترین واژه ای است که بر لبان انسان نقش بسته است.واژه
ایست سرشا رازمهر و امید ونوای شیرین و دلنشین،که ازژرفای دل برمیآ
ید.ما درهمه چیزاست،آرام د لهای ماست ، هنگا میکه رنج میکشیم.امید
می بخشد،هنگا میکه احساس بدبختی میکنیم.نیرو می بخشد ،آنگاه که نا
توانیم.اوسر چشمه ای،مهر،بخشند گی وهمدردی است.کسی که مادرخود
راازدست داده،روحی پا کی راکه پیوسته پشتیبان اوبوده واورابرکت می
بخشیده ،از دست داده است.درطبیعت،همه چیز از ما در سخن میگو
ید.خورشید،مادرزمین است وبدان گرمی میبخشد شبانگاهان،خورشید،تازمین
ربا لا لا یی دریاو نغمۀ پرندگان وجویباران به خواب نسپا رد،ازگیتی
رخت برنمی بندد.وزمین ما دردرختا ن و گلهاست.آنا ن را زاد
بخشیده،شیرشان میدهد وازآ نها پرستاری میکند.درختان وگل ها،ما دران
میوه ها وتخم های خود هستند.وما در،که
الگوی قا لب همه هستی است. روح ابدی است که سر شار از از زیبا یی و
مهر است .
*** *** *** *** ***
نکته ها . . .
زن مکالمه را کشف کرد و شا یعه اختر ا ع شد !
مرد کلمه را کشف کرد و مکا لمه را اخترا ع کرد .
زن مکا لمه را کشف کرد و شا یعه اختراع شد !
مرد زراعت را اختراع کرد و غذا اختراع شد .
زن غذا را کشف کرد و رژیم غذا یی اختراع شد !
مرد دوستی را کشف کرد و عشق اختراع شد .
زن عشق را کشف کرد و ازدواج را اختراع کرد !
مرد تجا رت را کشف کرد و پول اختراع شد .
زن پول را کشف کرد و« خرید کردن » را اختراع کرد !
واز آ ن ببعد ، مرد چیز های زیا دی را کشف و اختراع کرد .
ولی ز ن همچنا ن ، مشغول خرید کر د ن بود .
ارسالی : میلا د |