گلچین: 17 حوت 1388
جايگاه زن قبل از اسلام
شكر و سپاس خدايي را كه به اندازه آفريد و آنگاه هدايت نمود؛ و دو زوج مرد و زن را از نطفهاي كه به صورت مني بود، پديد آورد؛ و گواهي ميدهم كه هيچ سزاواز پرستش به حقي نيست جز الله، و او يكتاست و شريكي ندارد؛ و حمد و ثنا از ازل تا ابد تنها او راست؛ و گواهي ميدهم كه به راستي محمد ص بنده و رسول اوست، كسي كه به آسمان عروج داده شد تا نشانههاي عظيم الهي را نظاره كند؛ درود و سلام بي پايان الهي بر او و بر آل و اصحاب اوكه داراي مناقب و ارزشهاي والا بودند، سلام بسيار زياد ابدي تقديمشان باد.
اما بعد:
منظور از قبل از اسلام دوره جاهليت است، عصري كه در آن عرب به شكل خاصي زندگي ميكرد و ديگر مردمان به صورت عمومي ميزيستند. مردم در عصري بودند كه از وجود پيامبران خالي بود و نشاني از راههاي درست نبود، در آن هنگام خداوند متعال به آنها توجه نمود ـ چنانچه در حديث آمده است ـ پس عرب و عجمشان مورد بغض و نفرت خدا بودند جز اندكي از اهل كتاب.
در اين عصر در بيشتر جوامع انساني، زن در يك دوره تعصب نژادي بسر ميبرد ـ مخصوصاً در جامعه عربي ـ تا جايي كه آنان تولد وي را ناپسند ميدانستند؛ تعدادي آنها را زنده به گور ميكردند تا در زير خاك بميرد، و تعدادي هم آنها را با خفت و خواري نگه ميداشتند. چنانچه خداوند متعال فرموده است: ﴾. (النحل: 58ـ 59).
«درحالى كه هرگاه به يكى از آنها بشارت دهند دختر نصيب تو شده، صورتش (از فراب ناراحتى) سياه ميشود; و به شدت خشمگين ميگردد;... بخاطر بشارت بدى كه به او داده شده، از قوم و قبيله خود متوارى ميگردد; (و نميداند) آيا او را با قبول ننگ نگهدارد، يا در خاك پنهانش كند؟! چه بد حكم ميكنند!».
همچنين خداوند متعال فرموده است: (التكوير: 8 ـ9).
«و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود. به كدامين گناه كشته شدند؟».
يعني دختري كه زنده به گور شده است تا در زير خاك جان دهد؛ هرگاه دختري از زنده بگور شدن در امان ميماند و به زندگي ادامه ميداد، او زندگي و حياتي با خفت و خواري ميداشت. هيچ سهم و نصيبي از ارثيه نزديكان در گذشتهاش را نداشت، هر چند كه شخص متوفي داراي مال و ثروت ميبود، و يا اين كه زن بيچاره در نهايت فقر و فاقه بسر ميبرد. زيرا آنان ارثيه را حق مسلّم مردان ميدانستند و زنان از آن كاملاً محروم بودند. بلكه حتي زنان همانند ساير اموال ارثيه از ديگران به اثر برده ميشدند. زنان زيادي زير سرپرستي و تحت فرمان يك مرد زندگي ميكردند، زيرا آنان معتقد به حدي معين براي داشتن همسر نبودند. و هيچگاه توجهي به فشارها، سختيها و ستمهايي كه در اين رابطه به زنان وارد ميآمد، نداشتند.
در مبحث بعدی انشالله در مورد
جايگاه زن در اسلام
خواهم مطلبی داشتیم
باعرض ادب وحرمت برادری شما گلچین
gulchin_se@hotmail.com
برگرفته شده از کتاب:
أحكام ويژه بانوان
تأليف:
الشيخ الدكتور صالح بن فوزان الفوزان